POWERED BY
SPONSORED BY
Λείπουν οι προσωπικότητες από το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο

29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016, 15:54

ΛΕΙΠΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

ΜΑΛΙΣΤΑ, κύριοι. Ουαλία, Ισλανδία στις οκτώ καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Οπως η Πολωνία, το Βέλγιο και η Πορτογαλία. Και βεβαίως βεβαίως, που έλεγε ο Χρήστος Τσαγανέας, Γερμανία, Ιταλία και Γαλλία. Γράφει ο Κώστας Καίσαρης

Οι Αγγλοι σπίτια τους. Και που πήγανε στη Γαλλία και που παίξανε τέσσερα παιχνίδια, τι κάνανε; Τι έχεις να θυμάσαι απ' αυτήν την ομάδα; Εχεις να θυμάσαι τουλάχιστον έναν ποδοσφαιριστή; Εστω έναν. Τίποτα. Κι έχουνε πέσει όλοι απάνω σε αυτόν τον Χόντσον να τον φάνε ζωντανό: Οτι με τις επιλογές του έκανε την ομάδα μπουρδέλο και την κατάστρεψε. Μπορεί να 'ναι κι έτσι. Να ήταν θέμα προπονητή ότι δεν μπορούσαν να κερδίσουν μια στημένη φάση στις δύο περιοχές. Κι εν πάση περιπτώσει, αν όντως είναι έτσι, στην προ Χόντσον εποχή τι έχει η εθνική Αγγλίας; Κατά το πώς ανακάλυψαν οι στατιστικολόγοι, δεν έχει καταφέρει ακόμα να κάνει σεφτέ νίκης σε αγώνα νοκ άουτ Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. 

Και στην τελική, ποιοι είναι οι παιχταράδες που αδίκησε ο κόουτς με τις επιλογές του; Τέσσερα ματς γίνανε. Ποιον έχεις να θυμάσαι από δαύτους; Και τις άλλες φορές δεν έκανε τίποτα η Αγγλία, αλλά μέσα στο γήπεδο έβλεπες παιχταράδες. Και δεν είναι ανάγκη να γυρίσουμε πίσω είκοσι και τριάντα χρόνια. Λέμε για την εθνική Αγγλίας του 2006. Πριν από δέκα χρόνια. Με Φέρντιναντ, Λάμπαρντ και Τέρι. Με Τζέραρντ, Μπέκαμ (φωτό) και Οουεν. Κι αυτό είναι ζήτημα που δεν αφορά μόνο την εθνική Αγγλίας. Αφορά το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο στο σύνολό του. Που έχει φτωχύνει, που έχει απογυμνωθεί από ποδοσφαιριστές κλάσης. Από ποδοσφαιρικές προσωπικότητες. Αν γυρίσεις τον χρόνο πίσω, αυτοί που φοράνε σήμερα τις φανέλες με τα λιοντάρια ούτε τα κορδόνια των παπουτσιών του Τζέραρντ και του Μπέκαμ δεν θα ήταν άξιοι να δέσουνε. 

Σπίτι της και η Ισπανία. Και δεν υπήρχε κανένας λόγος να μείνει και να συνεχίσει στο τουρνουά. Δίκαιη ήταν η πρόκριση της Ιταλίας. Για Ισπανία αυτό που παρουσίασε ήταν πολύ φτωχό: Κι εκεί ένας ένας οι μεγάλοι παίκτες φύγανε. Και δεν είναι μόνο ο Τσάβι. Πριν από δέκα χρόνια είχανε στην επίθεση Τόρες, Βίγια και Ραούλ. Στα χαφ τον Τσάμπι Αλόνσο και κάτω από τα δοκάρια τον Κασίγιας. Ποιοι έχουν αντικαταστήσει όλους αυτούς τους παιχταράδες; Ακόμα και οι φανέλες που φόραγανε προχθές ήτανε για πέταμα. Σαν αυγό τους καθαρίσανε τα αλάνια οι Ιταλοί. Πάντα υπολογίσιμοι οι Ιταλοί, αλλά τι έχει μείνει από την ομάδα που είχε σηκώσει το Μουντιάλ το 2006; Μόνο ο Μπουφόν και οι φανέλες. Μιλάμε για ιερά τέρατα του ποδοσφαίρου: Καναβάρο, Γκατούζο, Πίρλο, Τότι, Ντελ Πιέρο. Ολους μαζί να τους στύψεις τους επιθετικούς της Ιταλίας, έναν Ντελ Πιέρο δεν κάνουνε. 

Εχει καμία σχέση η Γαλλία που βλέπουμε σήμερα με την ομάδα που είχε φτάσει το 2006 στον τελικό; Μιλάμε για θηρία. Δεν ήταν μόνο ο Ζιντάν. Αυτή η ομάδα είχε Μπαρτέζ, Τιράμ, Αμπιντάλ, Βιεϊρά, Μακελελέ, Ριμπερί, Ανρί και Τρεζεγκέ. Σε τρώγανε ζωντανό. Ποιο από αυτά τα Γαλλάκια που παίζουνε σήμερα μπορούσε να σταθεί σε αυτήν την ομάδα; Καλοί παίκτες κάποιοι απ' αυτούς είναι. Προσωπικότητες με υψηλό ποδοσφαιρικό ειδικό βάρος, όχι. Κι αυτό το φαινόμενο αφορά το τουρνουά στο σύνολό του. Δεν υπάρχουν ποδοσφαιρικές προσωπικότητες. Δεν υπάρχουν σταρ. Δεν μπορείς να πεις ότι είναι κακό το υλικό της Πορτογαλίας. Το αντίθετο μάλιστα. Ούτε Φίγκο όμως υπάρχει σήμερα ούτε Ντέκο. Οπως ούτε Σιμάο και Νούνο Γκόμες. Μέχρι τον τελικό μπορεί να φτάσει αυτή η Ιταλία. Αν σου πουν βρες μου δυο τρεις παιχταράδες, θα έχουνε περάσει δέκα λεπτά κι ακόμα θα σκέφτεσαι. Οι πραγματικά μεγάλοι ποδοσφαιριστές πλέον είναι ελάχιστοι. Με το φανάρι του Διογένη ψάχνεις να τους βρεις. Γι' αυτό και οι ομάδες βασίζονται περισσότερο στην τακτική και λιγότερο στα πρόσωπα. Αυτά.

Με το που σταματήσανε Καραγκούνης - Κατσουράνης, σχόλασε ο γάμος από την εθνική Ελλάδος 

Και δεν είναι ανάγκη να βλέπουμε τα παιχνίδια στο τουρνουά της Γαλλίας για να πάρουμε χαμπάρι πόσο έχει φτωχύνει το ποδόσφαιρο. Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εθνική Ελλάδος. Και δεν γίνεται η σύγκριση με την ομάδα του 2004 και το θαύμα της Πορτογαλίας. Τέσσερα μόλις χρόνια να γυρίσουμε πίσω. Στο Γιούρο του 2012. Και δύο χρόνια αργότερα στο Μουντιάλ της Βραζιλίας. Η καραμέλα, που δεν λέει να λιώσει, λέει ότι την εθνική ομάδα τη διέλυσε και την κατάστρεψε η εγκληματική οργάνωση. Μάλιστα. Να δούμε, λοιπόν, κάποιους από τους ποδοσφαιριστές της αποστολής για τα δύο φιλικά στην Αυστραλία στις αρχές του μήνα: Μπουκουβάλας, Οικονόμου, Γιαννιώτας, Μπακασέτας, Αραβίδης, Διαμαντάκος, Παπάζογλου. Κι εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι: Η αναφορά των ονομάτων δεν γίνεται για να μειώσει τους συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές. Εχω βαρεθεί να γράφω άλλωστε ότι είναι απαράδεκτο να αποδοκιμάζονται καλλιτέχνες και αθλητές. Οσο μπορούνε τόσο αποδίδουνε. Τιμή τους και καμάρι τους των συγκεκριμένων ποδοσφαιριστών που φόρεσαν τη φανέλα με το εθνόσημο. Εχουνε καμία σχέση όμως οι ποδοσφαιριστές που παίζουνε σήμερα στην εθνική ομάδα με τους διεθνείς της προηγούμενης δεκαετίας; Η μέρα με τη νύχτα. Με το που σταματήσανε Καραγκούνης - Κατσουράνης, σχόλασε ο γάμος. Με το που φράκαρε για ένα διάστημα ο Μήτρογλου, γκολ δεν μπορούσε να βάλει η εθνική ούτε σε εστία του αμερικανικού ράγκμπι.

Πηγή: Goal